Nie zniknęła ani jedna deska.

Drewniane pale przyjęły całą siłę wiatru, hamując jego siłę i kierując ją w górę. Podczas gdy burza niszczyła wszystko wokół, jej dach trzymał się mocno.

Prawda wyszła na jaw dopiero później.

Kobieta nie działała pod wpływem szaleństwa ani strachu. Poprzedniej zimy potężna wichura niemal zniszczyła jej dom. Jej mąż wtedy jeszcze żył. Opowiedział jej o starej technice obrony przed burzą, stosowanej kiedyś w okolicy – ​​o czymś, o czym ludzie dawno zapomnieli.

Przypomniała sobie jego słowa.

Postąpiła zgodnie z jego instrukcjami.

Dopiero wtedy mieszkańcy wsi zrozumieli: na tym dachu nigdy nie było niczego szalonego.