Rozstawiłem dwadzieścia sześć ukrytych kamer wokół domu, żeby złapać moją nianię na gorącym uczynku. Moje serce stało się zimne – zahartowane przez miliardowe imperium i zdruzgotane nagłą, druzgocącą stratą żony. Wierzyłem, że chronię moje dzieci przed kimś z zewnątrz. Nigdy nie wyobrażałem sobie, że jestem świadkiem cichej walki anioła z moją rodziną.

Charakter ujawnia się w ciemności: to, co robimy, kiedy myślimy, że nikt nie patrzy, jest jedyną prawdziwą miarą tego, kim jesteśmy.

Wszystko w końcu zostało idealnie ustalone. Nie zwolniłem Eleny. Uczyniłem ją szefową Fundacji Seraphina, organizacji non-profit, którą razem stworzyliśmy, aby chronić dzieci przed wykorzystywaniem w rodzinie.

I każdego wieczoru, zanim chłopcy pójdą spać, siedzimy razem w pokoju dziecięcym. Nie sprawdzamy już kamer. Po prostu słuchamy piosenki.